Stojący rogacz i siedzący lis

Stojący rogacz i siedzący lis

Stojący rogacz i siedzący lis służy do szkolenia i ćwiczeń w oddawaniu wycelowanych strzałów kulami do celów nieruchomych. W praktyce na polowaniu odpowiada to przede wszystkim strzelaniu do zwierzyny płowej przy wykonywaniu odstrzału hodowlanego, strzelaniu z ambon, zasiadki do wszelkich gatunków zwierzyny do której należy strzelać kula.

Konkurencja Stojący rogacz i siedzący lis

Image

Jest to najprostsza ze wszystkich konkurencji myśliwskich. W obramowaniu kulochwytu, wałów bocznych i odpowiednich ekranów wytyczone są dwie linie, przed kulochwytem - linia ekranów do stawiania makiet, a w odległości 100 metrów od niej - linia stanowisk strzeleckich. Makietę stanowi papierowa sylweta naturalnej wielkości, stojącego rogacza i lisa, płyty z naklejoną tarczą z wizerunkiem stojącego rogacza i siedzącego lisa. Stanowiska strzeleckie to budka z miejscem na dokładne przystrzeliwanie broni oraz powierzchnia przeznaczona na ruchomy pastorał, służący jako podpórka przy strzelaniu. Trzy stanowiska strzeleckie i odpowiadające im trzy makiety to optymalna liczba stanowisk na tej strzelnicy, mając na uwadze zasady zachowania bezpieczeństwa i zdolność panowania kierownika strzelań nad ich przebiegiem. Trzy stanowiska porządkują również przebieg prowadzonych zawodów przy sześcioosobowych zwykle zespołach.

Prawidła odnoszące się do strzelania do makiety rogacza i lisa:
1. Strzelcy całej grupy zbierają się na stanowisku wyczekiwania, skąd, zgodnie z ustaloną kolejnością, podchodzą na stanowiska strzeleckie,
2. Strzelcy, na których przypada kolejność strzelania, stają na wyznaczonych stanowiskach strzeleckich i oświadczając kolejno "gotów", oczekują na sygnał do rozpoczęcia strzelania,
3. Każdy strzelec oddaje 5 strzałów ze słupka stałego oraz 5 strzałów z pastorału (o gładkiej powierzchni, końcach niezaostrzonych, długości od 2 do 2,2 m, średnicy od 2,4 do 3 cm). Zapewnia się 6 jednakowych pastorałów dla każdego zawodnika w grupie oraz możliwość bezpiecznego odłożenia pastorału przez strzelca, każdorazowo po oddaniu strzału. Podczas strzelanie pastorał jest ustawiony prostopadle do podłoża. Podczas strzelania z pastorału, ani strzelec ani pastorał nie może być oparty o słupek stały. W tym celu wyznacza się obszar, w którym pastorał może być oparty wyłącznie o podłoże.
4. Prowadzący strzelanie, po stwierdzeniu gotowości strzelców na stanowiskach, daje komendę "rozpoczynamy strzelanie", która jest sygnałem do rozpoczęcia strzelania i od tej chwili mierzy się czas jego trwania,
5. Po komendzie prowadzącego strzelanie, strzelcy w przypadku pełnej serii oddają w czasie do 10 minut nie więcej niż po pięć strzałów do makiety rogacza i lisa w dowolnej kolejności,
6. Po upływie 10 minut (a przy serii skróconej po upływie 5 minut) od rozpoczęcia strzelania, prowadzący podaje komendę "koniec strzelania", po której strzelcy obowiązani są natychmiast - niezależnie od tego, czy zdążyli oddać wszystkie strzały, czy też nie - otworzyć i rozładować broń i z otwartymi komorami nabojowymi opuścić stanowiska strzeleckie,
7. Jeżeli w czasie strzelania makieta opadnie lub zmieni prawidłową pozycję należy przerwać strzelanie, poprawić makietę i kontynuować strzelanie,
8. Po zakończeniu serii strzelania, należy ocenić wartość przestrzelin na makietach, a przed ponownym ich użyciem wszystkie przestrzeliny zakreślić i zakleić naklejką lub nakleić nowe tarcze.

Układy serii:
Pełna seria
5 strzałów do każdej makiety

Krótka seria
5 strzałów do dwóch makiet - ilość strzałów do każdej makiety określa organizator